67 - حكمت اذكارى كه در مناسك حج گفته مىشوند 466 69 - خطبهء دوّم كه بعد از بازگشت از جنگ صفّين ايراد شده است 471 70 - ترغيب مردم در چنگ زدن به توحيد 478 71 - در بيان اين كه غفلت از خدا موجب گرفتارى مىشود ودر اين رابطه تشويق مىكند كه مردم از كلمهء توحيد دست بر ندارند . 481 72 - امام عليه السلام خود را به عنوان داراى علم از جانب خدا وجايگاه سرّ وحكمت توصيف مىكند 489 73 - در ستايش آل محمّد ( ص ) وضمنا خود را توصيف مىكند 493 74 - در شرح خطبهء سوّم كه معروف به خطبهء شقشقيّه است 496 75 - در بيان پاره‌اى از سختيها وشدايدى كه حضرت در آن قرار داشته است 507 76 - در بيان آنچه كه حضرت از گرفتاريهاى مردم واضطراب ونگرانيهاى آنها بيان مىكند . 521 77 - در بيان آنچه كه موجب پذيرش حكومت حضرت شده است 530 78 - در توضيح اين كه پذيرش خلافت آن حضرت براي اجراى عدالت بوده است نه آزمندى به حكومت 534 79 - خطبهء چهارم كه پس از كشته شدن طلحه وزبير ايراد شده است واشاره به صفاى نفساني آن حضرت دارد 536 80 - هدايت مخالفان به طريق حق 545 81 - از سخنان آن حضرت است كه پس از وفات رسول خدا ايراد فرموده است 510 82 - در چگونگى هدايت مردم براي رفع فتنه 554 83 - دليل آن كه چرا حضرت از طلب خلافت توقف كرد 556 84 - از سخنان آن حضرت در پاسخ فرزندش 557 85 - ميزان تسلّط شيطان بر انسان 558 86 - خطبه آن حضرت در بدگويى از بدخواهان ومخالفان 559 87 - گفتار آن حضرت در بارهء زبير ، در جايى كه اقتضاى آن گفتار بوده است 563